Historia technologii oświetlenia
Autor: ledos dnia 19 październik 2011
Rok 1838 był tym, w którym odnotowano pierwszy sukces w tworzeniu sztucznego oświetlenia w oparciu o elektryczność. Jednak to koniec lat 70 XIX wieku przyniósł ostateczne opracowanie żarówki o gruszkowym kształcie, której twórcą był Thomas Edison. Światło w niej generuje żarnik z drutu wolframowego. Po jego rozgrzaniu do wysokiej temperatury powstaje ciepło oraz ciepło białe światło. Z czasem drucik odparowuje i zrywa się. Aby spowolnić ten proces, zaczęto tworzyć w bańce próżnie lub wtłaczać doń argon z domieszką azotu. Unia Europejska podjęła decyzję o stopniowym wycofywaniu z dystrybucji tego typu żarówek, co rozpoczęto w 2009 roku. Postęp techniczny oraz wymogi planów zdjęciowych i filmowych zrodziły żarówki halogenowe. Jej bańka zawierała prócz gazu obojętnego także halogen (jod), który wchodzi w reakcję z wolframem, tworząc związek chemiczny krążący we wnętrzu. Przy żarniku związek rozpada się a cząstki wolframu lądują na nim. Taka żarówka okazała się bardziej żywotna i relatywnie niski koszt. Z czasem pojawiły się mające kształt szklanej rury lampy fluoroscencyjne. Ich wnętrze pokrywa luminofor a oba końce wyposażono w elektrody wolframowe. Środek wypełnia gaz – rtęć bądź argon. Elektrody wytwarzają wyładowanie (stąd są znane także jako lampy wyładowcze), które tworzy promieniowanie ultrafioletowe, generujące za pomocą luminoforu światło widzialne. Szczytem rozwoju jest oświetlenie LED, które było rozwijane przez kilkadziesiąt ostatnich lat, nim zyskało obecną postać. Ich działanie oparte jest na zjawisku rekombinacji promienistej. Elektrony w półprzewodniku w trakcie przechodzenia z wyższego poziomu energetycznego na niższy, zachowują pęd. W trakcie przejścia energia elektronu zamienia się na kwant promieniowania elektromagnetycznego.
Komentarze
Zostaw odpowiedź